Η Μαγισούλα Μαθαίνει να Κρατά το Μαγικό Ραβδί

 

Ένα φωτεινό πρωινό, η μικρή Μαγισούλα ξύπνησε γεμάτη χαρά. Σήμερα η μαμά της θα της μάθαινε πώς να κρατά σωστά το πρώτο της μαγικό ραβδί. Στο σαλόνι του μαγικού σπιτιού, πάνω σε ένα μικρό ξύλινο τραπέζι, βρισκόταν ένα λεπτό μωβ ραβδί με ένα λαμπερό αστεράκι στην άκρη. «Πριν κάνουμε οποιαδήποτε μαγεία, πρέπει να μάθεις να κρατάς το ραβδί με προσοχή», είπε η μαμά της. Η Μαγισούλα το έπιασε αμέσως πολύ σφιχτά και το κούνησε στον αέρα. Μια γαλάζια σπίθα πετάχτηκε από την άκρη του και έκανε το καπέλο της μαύρης γατούλας να γυρίζει γύρω γύρω. «Μιάου!» φώναξε η γατούλα και κρύφτηκε κάτω από την καρέκλα. Η μαμά χαμογέλασε. «Όχι τόσο δυνατά, μικρή μου. Το ραβδί δεν είναι παιχνίδι. Πρέπει να το κρατάς απαλά, αλλά σταθερά». Της έδειξε πώς να ακουμπά τον αντίχειρα στη λαβή και πώς να κρατά το χέρι της ήρεμο. Η Μαγισούλα προσπάθησε ξανά. Αυτή τη φορά σήκωσε το ραβδί αργά και το έστρεψε προς ένα άδειο γλαστράκι. «Σκέψου κάτι όμορφο και πες: Μικρό λουλούδι, ξύπνα τώρα», της είπε η μαμά. Η Μαγισούλα πήρε βαθιά ανάσα και είπε τα μαγικά λόγια. Από το γλαστράκι ξεπρόβαλε ένα μικρό ροζ λουλούδι που άνοιξε τα πέταλά του και γέμισε το δωμάτιο με γλυκιά μυρωδιά. «Τα κατάφερα!» φώναξε χαρούμενη. «Τα κατάφερες επειδή ήσουν ήρεμη και προσεκτική», είπε η μαμά της. Έπειτα της εξήγησε πως η αληθινή μαγεία δεν βρισκόταν μόνο στο ραβδί, αλλά στην καλή καρδιά, στην υπομονή και στην υπευθυνότητα εκείνου που το κρατούσε. Η Μαγισούλα κοίταξε το ραβδί της και υποσχέθηκε να το χρησιμοποιεί μόνο για καλό. Η μαύρη γατούλα βγήκε διστακτικά από την κρυψώνα της και πλησίασε το λουλούδι. Η Μαγισούλα χαμογέλασε, έσκυψε και της είπε: «Μην ανησυχείς. Τώρα έμαθα να κρατάω σωστά το μαγικό μου ραβδί». Και από εκείνη την ημέρα, κάθε πρωί έκανε λίγη εξάσκηση μαζί με τη μαμά της, ώσπου το χέρι της έγινε σταθερό και οι μικρές της μαγείες γέμιζαν το σπίτι με φως, λουλούδια και χαμόγελα.