Η Μαγισούλα Μάγια και οι Εγγραφές στη Μαγική Σχολή

 

Το καλοκαίρι πλησίαζε στο τέλος του και η δεκάχρονη Μάγια ανυπομονούσε να επιστρέψει στη Σχολή Μαγικών Τεχνών «Αστρόσκονη». Η νέα σχολική χρονιά θα άρχιζε σε λίγες ημέρες και όλοι οι μαθητές έπρεπε να κάνουν την εγγραφή τους.
Νωρίς το πρωί, η Μάγια φόρεσε τον μοβ μανδύα της, πήρε το μικρό της ραβδί και ξεκίνησε μαζί με τη μαύρη γάτα της, τη Σκιά. Όταν έφτασαν στη σχολή, είδαν πολύχρωμες σημαίες να πετούν πάνω από τους πύργους και ένα τεράστιο πανό που έγραφε: «Καλωσορίσατε στη νέα μαγική χρονιά!»
Η αυλή ήταν γεμάτη μικρούς μάγους, ξωτικά, νεράιδες και παράξενα μαγικά πλάσματα. Ο Φύλλης, το ζωηρό ξωτικό, περίμενε ήδη στην ουρά των εγγραφών.
«Μάγια, φέτος θα διαλέξω το μάθημα των Μαγικών Φυτών!» της είπε ενθουσιασμένος. «Θέλω να μάθω πώς μεγαλώνουν τα λουλούδια που τραγουδούν!»
Η Λουμίνα, η μικρή νεράιδα, πετούσε πάνω από τα κεφάλια των μαθητών κρατώντας τα χαρτιά της.
«Εγώ γράφτηκα στο μάθημα της Αστερόσκονης!» ανακοίνωσε χαρούμενη.
Λίγο αργότερα έφτασαν η Κοραλλία, η μικρή γοργόνα, και ο Σπίθας, ο γαλάζιος δράκος. Η Κοραλλία είχε μαζί της ένα γυάλινο μπουκάλι γεμάτο νερό από τη θάλασσά της, ενώ ο Σπίθας κρατούσε προσεκτικά την αίτηση εγγραφής του, προσπαθώντας να μην την κάψει με την ανάσα του.
Στην είσοδο της σχολής καθόταν η διευθύντρια, η κυρία Σεληνία, πίσω από ένα τεράστιο ξύλινο γραφείο. Μπροστά της υπήρχε η Χρυσή Βίβλος των Μαθητών. Κάθε παιδί που άγγιζε τις σελίδες της έβλεπε το όνομά του να γράφεται μόνο του με λαμπερά γράμματα.
Όταν ήρθε η σειρά της Μάγιας, εκείνη ακούμπησε το χέρι της πάνω στη βίβλο. Ξαφνικά, όμως, τα γράμματα εξαφανίστηκαν και η βίβλος έκλεισε απότομα.
«Κάτι δεν πηγαίνει καλά», είπε ανήσυχη η κυρία Σεληνία. «Χωρίς τη Χρυσή Βίβλο δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε τις εγγραφές!»
Η Σκιά πλησίασε το γραφείο και μύρισε προσεκτικά τον αέρα. Το ασημένιο μισοφέγγαρο στο μέτωπό της άρχισε να λάμπει. Έπειτα έτρεξε προς έναν μικρό διάδρομο και οι φίλοι την ακολούθησαν.
Στο τέλος του διαδρόμου βρήκαν ένα μικροσκοπικό πλασματάκι κρυμμένο πίσω από μια κουρτίνα. Είχε πράσινα αυτιά, γαλάζια μαλλιά και κρατούσε στα χέρια του ένα χρυσό φτερό.
«Αυτό είναι το μαγικό φτερό της βίβλου!» φώναξε η Λουμίνα.
Το πλασματάκι κατέβασε λυπημένο το κεφάλι του.
«Το πήρα επειδή ήθελα να γράψω κι εγώ το όνομά μου», εξήγησε. «Με λένε Νίμπι και θέλω πολύ να γίνω μαθητής, αλλά φοβήθηκα ότι δεν θα με δεχτούν επειδή δεν ξέρω κανένα ξόρκι.»
Η Μάγια γονάτισε δίπλα του και του χαμογέλασε.
«Κανείς δεν έρχεται στη σχολή γνωρίζοντας τα πάντα. Εδώ ερχόμαστε για να μάθουμε», του είπε.
Το Νίμπι επέστρεψε το χρυσό φτερό και όλοι γύρισαν στο γραφείο της διευθύντριας. Μόλις το φτερό ακούμπησε τη Χρυσή Βίβλο, οι σελίδες της άνοιξαν και γέμισαν ξανά με λαμπερά γράμματα.
Η Μάγια και οι φίλοι της ολοκλήρωσαν τις εγγραφές τους. Ύστερα η κυρία Σεληνία κάλεσε το Νίμπι να αγγίξει και εκείνο τη βίβλο. Το όνομά του εμφανίστηκε με πράσινα και γαλάζια γράμματα, κάνοντάς το να χοροπηδήσει από τη χαρά του.
Πριν φύγουν, οι μαθητές διάλεξαν τα μαθήματά τους. Η Μάγια επέλεξε τα Θεραπευτικά Ξόρκια και την Προστασία Μαγικών Πλασμάτων, ενώ η Σκιά γράφτηκε κρυφά στο μάθημα των Ιπτάμενων Σκουπόξυλων πατώντας τη σελίδα με το μαύρο πατουσάκι της.
Το πρώτο κουδούνι της νέας χρονιάς ακούστηκε σε ολόκληρη τη σχολή. Πολύχρωμα αστέρια γέμισαν τον ουρανό και οι πόρτες των αιθουσών άνοιξαν μόνες τους.
Η Μάγια κοίταξε τους παλιούς και τους καινούριους φίλους της. Ήξερε ότι τους περίμεναν πολλά μαθήματα, αστεία ξόρκια και συναρπαστικές περιπέτειες. Η καινούρια σχολική χρονιά στη Μαγική Σχολή «Αστρόσκονη» μόλις είχε αρχίσει!