Η Μαγισούλα και το Καλοκαιρινό Κοχύλι

 

Ένα φωτεινό καλοκαιρινό πρωινό, η Μαγισούλα πήγε στη θάλασσα μαζί με τη μαύρη γατούλα, τη νεράιδα και το ξωτικό. Ο ήλιος ζέσταινε απαλά την αμμουδιά και τα κύματα έφταναν στην ακτή σαν μικρά γαλάζια χαμόγελα. Οι φίλοι έπαιξαν στο νερό, μάζεψαν πολύχρωμα βότσαλα και έχτισαν ένα μεγάλο κάστρο από άμμο. Ξαφνικά, η γατούλα ανακάλυψε ένα λαμπερό κοχύλι κρυμμένο δίπλα σε έναν βράχο. Μόλις η Μαγισούλα το ακούμπησε στο αυτί της, άκουσε μια μικρή φωνή να ζητά βοήθεια. Ένα αστεράκι της θάλασσας είχε παρασυρθεί μακριά από το νερό και δεν μπορούσε να επιστρέψει. Η Μαγισούλα και οι φίλοι της άρχισαν αμέσως να το ψάχνουν. Το ξωτικό κοίταξε πίσω από τους βράχους, η νεράιδα πέταξε πάνω από την παραλία και η γατούλα ακολούθησε τα μικρά σημάδια στην άμμο. Τελικά, βρήκαν το αστεράκι κάτω από ένα κομμάτι ξύλο. Η Μαγισούλα το σήκωσε προσεκτικά και το άφησε μέσα στα δροσερά κύματα. Τότε το μαγικό κοχύλι άρχισε να λάμπει και μια πολύχρωμη γέφυρα σχηματίστηκε πάνω από τη θάλασσα. Ψαράκια, δελφίνια και μικροί ιππόκαμποι εμφανίστηκαν για να ευχαριστήσουν τους φίλους. Πριν φύγουν, ένα δελφίνι χάρισε στη Μαγισούλα ένα γαλάζιο μαργαριτάρι. «Θα λάμπει κάθε φορά που κάποιος χρειάζεται τη βοήθειά σου», της είπε. Όταν ο ήλιος άρχισε να δύει, η Μαγισούλα επέστρεψε στο σπιτάκι της χαρούμενη. Έβαλε το μαργαριτάρι δίπλα στο κρεβάτι της και κατάλαβε πως η ομορφότερη καλοκαιρινή μαγεία ήταν η καλοσύνη που μοιραζόταν με τους φίλους της.