Η Μαγισούλα και η Πρώτη Μέρα στα Δύο Μαγικά Σχολεία

Το πρωί είχε μόλις ξημερώσει όταν η Μαγισούλα πετάχτηκε από το κρεβάτι της γεμάτη ενθουσιασμό. Ήταν μια πολύ ξεχωριστή μέρα, γιατί θα πήγαινε ξανά στο Μαγικό Σχολείο μαζί με τον φίλο της, το μικρό Ξωτικό. Η μαμά της είχε ήδη ετοιμάσει την τσάντα της με τα βιβλία των ξορκιών, ένα μικρό τετράδιο, το μαγικό της ραβδί και ένα κουτάκι με νόστιμα μπισκότα για το διάλειμμα.
Έξω από το σπίτι την περίμενε το Ξωτικό φορώντας το πράσινο καπέλο του και κρατώντας μια τεράστια σχολική τσάντα που έμοιαζε σχεδόν μεγαλύτερη από εκείνο.
«Είσαι έτοιμη;» τη ρώτησε χαμογελώντας.
«Έτοιμη!» απάντησε η Μαγισούλα και κοίταξε γύρω της. «Μα πού είναι η Νεράιδα;»
Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένα απαλό κουδούνισμα και μια φωτεινή λάμψη κατέβηκε από τον ουρανό. Ήταν η Νεράιδα, με τα φτερά της να λαμπυρίζουν μέσα στο πρωινό φως.
«Ήρθα να σας αποχαιρετήσω!» είπε χαρούμενα. «Φέτος θα πηγαίνω στο Νεραϊδοσχολείο, στην Κοιλάδα των Φωτεινών Πετάλων!»
Η Μαγισούλα ξαφνιάστηκε λίγο.
«Δηλαδή δεν θα είμαστε στο ίδιο σχολείο;»
«Όχι», απάντησε η Νεράιδα, «αλλά θα συναντιόμαστε κάθε απόγευμα και θα λέμε ο ένας στον άλλο τι μάθαμε!»
Η Μαγισούλα χαμογέλασε. Της άρεσε πολύ αυτή η ιδέα.
Λίγο αργότερα οι τρεις φίλοι ξεκίνησαν μαζί από το μονοπάτι του δάσους. Όταν έφτασαν στη μεγάλη διασταύρωση, ο ένας δρόμος οδηγούσε στο Μαγικό Σχολείο και ο άλλος προς τον κρυφό καταρράκτη που οδηγούσε στο Νεραϊδοσχολείο.
Η Νεράιδα αγκάλιασε τους φίλους της.
«Καλή πρώτη μέρα!»
«Καλή πρώτη μέρα και σε σένα!» φώναξαν η Μαγισούλα και το Ξωτικό.
Ύστερα η Νεράιδα πέταξε προς την Κοιλάδα των Φωτεινών Πετάλων, ενώ η Μαγισούλα και το Ξωτικό συνέχισαν το μονοπάτι τους.
Σε λίγο εμφανίστηκε μπροστά τους το μεγάλο πέτρινο Μαγικό Σχολείο, με τους ψηλούς πύργους, τις μωβ και μπλε σκεπές και τα χρυσά αστέρια που έλαμπαν στον ήλιο. Στην αυλή υπήρχαν μικρές μάγισσες, μάγοι και ξωτικά που έτρεχαν χαρούμενα κρατώντας βιβλία και ραβδιά.
Η Μαγισούλα ένιωσε ένα μικρό σφίξιμο στην κοιλιά της.
«Νομίζω πως φοβάμαι λιγάκι», ψιθύρισε.
Το Ξωτικό της έπιασε το χέρι.
«Κι εγώ. Αλλά μπορούμε να φοβόμαστε μαζί!»
Η Μαγισούλα γέλασε.
Τότε ακούστηκε το κρυστάλλινο κουδούνι του σχολείου και η Κυρία Αστερόσκονη εμφανίστηκε στην πόρτα.
«Καλώς ήρθατε, μικροί μου μαθητές! Σήμερα ξεκινά μια νέα χρονιά γεμάτη μαγεία, γνώση και περιπέτειες!»
Η Μαγισούλα πήρε μια βαθιά ανάσα και μπήκε στο σχολείο μαζί με το Ξωτικό.
Και την ίδια στιγμή, πολύ μακριά, πίσω από τον μαγικό καταρράκτη, η Νεράιδα περνούσε για πρώτη φορά την πύλη του Νεραϊδοσχολείου.
Δύο διαφορετικά σχολεία, δύο διαφορετικές περιπέτειες, αλλά μία φιλία που καμία απόσταση δεν μπορούσε να χωρίσει.