Η Μαγισούλα και οι Σκέψεις πριν από το Σχολείο

 

Λίγες μέρες είχαν απομείνει πριν ανοίξει ξανά το Μαγικό Σχολείο και ένα ήσυχο βράδυ η Μαγισούλα καθόταν δίπλα στο παράθυρο του δωματίου της.Ο ουρανός είχε γεμίσει μικρά αστέρια και το φεγγάρι φώτιζε απαλά τον κήπο γύρω από το πέτρινο σπίτι της.Η μαύρη γατούλα της ήταν κουλουριασμένη πάνω στο κρεβάτι,ενώ η Μαγισούλα κρατούσε στα χέρια της το καινούριο σχολικό της τετράδιο.Σκεφτόταν συνέχεια την πρώτη μέρα του σχολείου.Ήθελε πολύ να ξαναδεί τους παλιούς της φίλους,το Ξωτικό και τα άλλα παιδιά που είχε γνωρίσει την προηγούμενη χρονιά.Αναρωτιόταν πόσο είχαν αλλάξει μέσα στο καλοκαίρι και τι ιστορίες θα είχαν να της διηγηθούν από τις διακοπές τους.Σκεφτόταν ακόμη την Κυρία Αστερόσκονη και τα μαθήματα που θα έκαναν μέσα στις μεγάλες αίθουσες του σχολείου.Ίσως φέτος να μάθαιναν καινούρια ξόρκια,να έφτιαχναν μαγικά φίλτρα ή να επισκέπτονταν το ψηλό παρατηρητήριο για να κοιτάξουν τα αστέρια.Όμως υπήρχε κάτι ακόμη που έκανε τη Μαγισούλα να νιώθει έναν μικρό κόμπο στην κοιλιά.Στο σχολείο θα έρχονταν και καινούρια παιδιά που δεν είχε γνωρίσει ποτέ.«Κι αν δεν ξέρω τι να τους πω;»ψιθύρισε κοιτάζοντας τη γατούλα της.«Κι αν είναι ντροπαλά;Ή αν είμαι εγώ ντροπαλή;»Η γατούλα άνοιξε για λίγο τα πράσινα μάτια της και νιαούρισε σαν να προσπαθούσε να της απαντήσει.Εκείνη τη στιγμή μπήκε στο δωμάτιο η μαμά της Μαγισούλας.«Ακόμη σκέφτεσαι το σχολείο;»τη ρώτησε χαμογελώντας.Η Μαγισούλα έγνεψε καταφατικά.«Θέλω πολύ να δω τους φίλους μου,αλλά θέλω και να κάνω καινούριους.Δεν ξέρω όμως αν θα με συμπαθήσουν».Η μαμά της κάθισε δίπλα της και της χάιδεψε τα μαλλιά.«Δεν χρειάζεται κάποιο ξόρκι για να κάνεις έναν καινούριο φίλο»,της είπε.«Μερικές φορές αρκεί ένα χαμόγελο,ένα καλημέρα και μια απλή ερώτηση,όπως “Θέλεις να καθίσουμε μαζί;”».Η Μαγισούλα σκέφτηκε τα λόγια της μαμάς της και χαμογέλασε.«Τότε την πρώτη μέρα θα προσπαθήσω να γνωρίσω κάποιο παιδί που δεν ξέρω»,αποφάσισε.Ύστερα σηκώθηκε και πήγε κοντά στη σχολική της τσάντα.Μέσα είχε ήδη βάλει τα τετράδιά της,τα μολύβια της,το μικρό βιβλίο των ξορκιών και ένα κουτί με χρωματιστές κιμωλίες.Άφησε ακόμη λίγο χώρο,μήπως η δασκάλα τους έδινε καινούρια βιβλία.Πριν κοιμηθεί,βγήκε για λίγο στο μπαλκόνι.Από μακριά μπορούσε να δει τους ψηλούς πύργους του Μαγικού Σχολείου να φωτίζονται κάτω από το φεγγάρι.Τα μεγάλα παράθυρα έλαμπαν και οι μωβ και μπλε σκεπές φαίνονταν σχεδόν ασημένιες μέσα στη νύχτα.Η Μαγισούλα φαντάστηκε την αυλή γεμάτη παιδιά,παλιούς φίλους που θα έτρεχαν να την αγκαλιάσουν και καινούριους μαθητές που θα κοιτούσαν γύρω τους με την ίδια αγωνία που ένιωθε και εκείνη.«Ίσως κάποιος από αυτούς να ψάχνει κι αυτός έναν καινούριο φίλο»,σκέφτηκε.Γύρισε στο κρεβάτι της,σκεπάστηκε και η μαύρη γατούλα ξάπλωσε δίπλα στα πόδια της.Τώρα η πρώτη μέρα του σχολείου δεν της φαινόταν τόσο τρομακτική.Της έμοιαζε περισσότερο σαν μια πόρτα που περίμενε να ανοίξει και πίσω της να κρύβονται γέλια,μαθήματα,παλιές φιλίες και ολοκαίνουριες γνωριμίες.Η Μαγισούλα έκλεισε τα μάτια της και αποκοιμήθηκε χαμογελώντας,μετρώντας τις λίγες μέρες που απέμεναν μέχρι να επιστρέψει στο αγαπημένο της Μαγικό Σχολείο.