Η Μαγισούλα και η Μέρα στη Θάλασσα

 

Ένα ζεστό καλοκαιρινό πρωινό η Μαγισούλα ξύπνησε από τις ακτίνες του ήλιου που έμπαιναν από το παράθυρό της.Η μέρα ήταν τόσο όμορφη που αποφάσισε να πάει στη θάλασσα μαζί με το Ξωτικό,τη Νεράιδα Λουμίνα και τη μικρή μαύρη γατούλα της.Η μαμά της ετοίμασε μια μεγάλη τσάντα με πετσέτες,νερό,φρούτα και νόστιμα μπισκότα και τους θύμισε να μην απομακρυνθούν πολύ από την ακτή.Όταν έφτασαν στην παραλία,η θάλασσα έλαμπε κάτω από τον ήλιο και τα μικρά κύματα έφταναν απαλά μέχρι την αμμουδιά.Η Μαγισούλα άφησε το καπέλο και το μαγικό της ραβδί δίπλα στην πετσέτα της και έτρεξε χαρούμενη προς το νερό.Το Ξωτικό την ακολούθησε και άρχισε αμέσως να πλατσουρίζει,ενώ η Λουμίνα πετούσε λίγο πάνω από τα κύματα και γελούσε όταν οι σταγόνες έφταναν μέχρι τα φτερά της.Η μαύρη γατούλα προτίμησε να καθίσει στη σκιά μιας μεγάλης ομπρέλας,παρακολουθώντας τους φίλους της από ασφαλή απόσταση.Η Μαγισούλα και το Ξωτικό κολύμπησαν στα ρηχά και έκαναν αγώνες μέχρι έναν μεγάλο βράχο κοντά στην ακτή.Ξαφνικά η Μαγισούλα είδε κάτι να γυαλίζει κάτω από το νερό.Βούτηξε προσεκτικά και ανακάλυψε ένα πανέμορφο κοχύλι με μπλε και μωβ γραμμές.«Κοιτάξτε τι βρήκα!»φώναξε χαρούμενη.Η Λουμίνα πλησίασε και παρατήρησε πως το κοχύλι έβγαζε έναν πολύ απαλό ήχο,σαν μικρό τραγούδι της θάλασσας.Οι φίλοι αποφάσισαν να μην το πάρουν μαζί τους,γιατί ίσως αποτελούσε το σπίτι κάποιου μικρού θαλάσσιου πλάσματος.Το άφησαν λοιπόν ξανά απαλά εκεί όπου το είχαν βρει.Λίγο αργότερα ένα μεγάλο κύμα πλησίασε την ακτή και τους έκανε όλους μούσκεμα.Το Ξωτικό έπεσε μέσα στο νερό γελώντας,η Μαγισούλα προσπαθούσε να κρατήσει την ισορροπία της και η Λουμίνα ανέβηκε ψηλότερα στον αέρα για να σωθεί από τις σταγόνες.Ακόμη και η μαύρη γατούλα πήρε μερικές σταγόνες πάνω στη μύτη της και τους κοίταξε δυσαρεστημένη,κάνοντας τους όλους να ξεσπάσουν σε γέλια.Όταν κουράστηκαν από το κολύμπι,βγήκαν στην παραλία και κάθισαν στις πετσέτες τους.Έφαγαν φρούτα και μπισκότα,ήπιαν δροσερό νερό και παρακολούθησαν τα καραβάκια που περνούσαν μακριά στον ορίζοντα.Η Μαγισούλα σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το ραβδί της για να δημιουργήσει ένα τεράστιο κάστρο από άμμο,αλλά τελικά αποφάσισε να το φτιάξει μαζί με τους φίλους της χωρίς μαγεία.Δούλεψαν όλοι μαζί και δημιούργησαν πύργους,γέφυρες,μικρούς δρόμους και μια μεγάλη πύλη από κοχύλια.Όταν ο ήλιος άρχισε να κατεβαίνει,ο ουρανός γέμισε πορτοκαλί και ροζ χρώματα.Η Μαγισούλα κοίταξε για λίγο τη θάλασσα και χαμογέλασε.«Σήμερα δεν χρειαστήκαμε ούτε ένα ξόρκι για να περάσουμε όμορφα»,είπε.Το Ξωτικό συμφώνησε και η Λουμίνα της εξήγησε πως μερικές από τις καλύτερες μαγικές στιγμές δεν χρειάζονται καθόλου μαγεία.Οι φίλοι μάζεψαν τα πράγματά τους,άφησαν το κάστρο τους στην άμμο για να το βρουν τα κύματα και πήραν τον δρόμο για το σπίτι.Η Μαγισούλα γύρισε κουρασμένη αλλά χαρούμενη,με τα μαλλιά της ακόμη να μυρίζουν θάλασσα.Το ίδιο βράδυ,λίγο πριν κοιμηθεί,άκουγε από το ανοιχτό παράθυρο το μακρινό τραγούδι των κυμάτων και σκεφτόταν πως εκείνη η απλή καλοκαιρινή μέρα είχε γίνει μία από τις αγαπημένες της αναμνήσεις.