Το Ξωτικό και η Νεράιδα στο Μαγικό Βιβλιοπωλείο

Λίγες ημέρες πριν ανοίξουν τα σχολεία, το μικρό Ξωτικό ξύπνησε γεμάτο χαρά. Σύντομα θα επέστρεφε στο σχολείο του δάσους και θα συναντούσε ξανά τους φίλους του. Η φίλη του, η νεράιδα Λουμίνα, ετοιμαζόταν κι εκείνη να πάει στο Νεραϊδοσχολείο. Οι δυο φίλοι αποφάσισαν να επισκεφθούν μαζί τη μεγάλη Αγορά των Αστεριών για να αγοράσουν τα σχολικά τους είδη. Περπάτησαν ανάμεσα σε πολύχρωμα καταστήματα, ώσπου έφτασαν στο Μαγικό Βιβλιοπωλείο. Μόλις άνοιξαν την πόρτα, μικρά βιβλία πέταξαν πάνω από τα κεφάλια τους και μολύβια ζωγράφιζαν μόνα τους φωτεινά λουλούδια στον αέρα. Το Ξωτικό διάλεξε μια πράσινη τσάντα με ζωγραφισμένα φύλλα, ένα τετράδιο που μύριζε πεύκο και μια ξύλινη κασετίνα γεμάτη χρωματιστά μολύβια. Η Λουμίνα βρήκε μια γαλάζια τσάντα με ασημένια φτερά, τετράδια με εξώφυλλα από νεραϊδόσκονη και ένα μαγικό στυλό που έγραφε με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Αγόρασαν ακόμη γόμες σε σχήμα αστεριού, χάρακες που μετρούσαν μόνοι τους και δύο παγουρίνα που κρατούσαν το νερό πάντα δροσερό. Καθώς ετοιμάζονταν να φύγουν, άκουσαν ένα σιγανό κλάμα πίσω από έναν σωρό βιβλία. Εκεί βρήκαν ένα μικρό μολύβι που είχε χάσει το κουτί του και φοβόταν ότι θα έμενε μόνο του. Το Ξωτικό και η Λουμίνα αποφάσισαν να το πάρουν μαζί τους και να το χρησιμοποιούν και οι δύο. Το μολύβι χάρηκε τόσο πολύ, ώστε σχεδίασε στον αέρα μια μεγάλη λαμπερή καρδιά. Όταν επέστρεψαν στα σπίτια τους, τακτοποίησαν προσεκτικά όλα τα καινούρια σχολικά τους είδη. Το Ξωτικό σκεφτόταν τις περιπέτειες που θα ζούσε στο σχολείο του δάσους, ενώ η Λουμίνα φανταζόταν τα καινούρια μαθήματα πτήσης και νεραϊδικής μαγείας. Πριν αποχαιρετιστούν, υποσχέθηκαν ότι κάθε απόγευμα θα συναντιούνται κάτω από τη μεγάλη βελανιδιά και θα διηγούνται ο ένας στον άλλο όσα έμαθαν. Έτσι, περίμεναν την πρώτη ημέρα του σχολείου με χαρά, γιατί γνώριζαν πως τα ωραιότερα μαθήματα είναι εκείνα που μοιραζόμαστε με τους φίλους μας.