Η Μαγισούλα και το Ξωτικό στη Θάλασσα

 

Η Μαγισούλα ξύπνησε πολύ νωρίς εκείνο το καλοκαιρινό πρωινό. Ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να φωτίζει το μαγικό δάσος και τα πουλάκια τραγουδούσαν πάνω στα κλαδιά. Η μικρή μάγισσα άνοιξε τα μάτια της, τεντώθηκε κάτω από την κουβέρτα της και κοίταξε έξω από το παράθυρο.
«Σήμερα είναι τέλεια μέρα για βόλτα!» είπε χαρούμενα.
Η μαύρη γατούλα της, που κοιμόταν στο καλάθι της, άνοιξε το ένα μάτι και νιαούρισε απαλά.
Η Μαγισούλα σηκώθηκε από το κρεβάτι της, φόρεσε το ελαφρύ μωβ φορεματάκι της, πήρε το καπέλο της και κατέβηκε στην κουζίνα. Η μαμά της είχε ήδη ετοιμάσει πρωινό με ψωμάκι, μέλι και ένα ζεστό χαμομήλι.
«Καλημέρα, μικρή μου», είπε η μαμά της. «Ξύπνησες νωρίς σήμερα.»
«Θέλω να πάω μια βόλτα στη θάλασσα με το Ξωτικό», απάντησε η Μαγισούλα. «Θα είμαστε προσεκτικοί.»
Η μαμά της χαμογέλασε γλυκά.
«Να πάτε, αλλά να θυμάσαι τους κανόνες. Κοντά στο νερό θέλει προσοχή, όχι επικίνδυνα ξόρκια και πάντα να βοηθάς τον φίλο σου.»
«Το υπόσχομαι!» είπε η Μαγισούλα.
Μετά το πρωινό, η Μαγισούλα πήρε τη μικρή μαγική της τσάντα, έβαλε μέσα νερό, φρούτα και μια μικρή πετσέτα, και βγήκε στην αυλή. Το Ξωτικό την περίμενε ήδη δίπλα στο ξύλινο φράχτη, κρατώντας ένα μεγάλο πράσινο φύλλο για σκιά.
«Έτοιμη για περιπέτεια;» ρώτησε γελώντας.
«Πιο έτοιμη από ποτέ!» απάντησε η Μαγισούλα.
Οι δύο φίλοι ξεκίνησαν το μονοπάτι προς τη θάλασσα. Πέρασαν μέσα από το μαγικό δάσος, δίπλα από λουλούδια που άνοιγαν μόνα τους όταν τους έβλεπαν, πάνω από μικρές γεφυρούλες και κάτω από δέντρα που έριχναν δροσερή σκιά. Η μαύρη γατούλα περπατούσε πίσω τους με την ουρά ψηλά, σαν να ήταν αρχηγός της εκδρομής.
Όταν έφτασαν στην παραλία, η Μαγισούλα σταμάτησε εντυπωσιασμένη. Η θάλασσα ήταν γαλάζια και λαμπερή. Τα κύματα έφταναν απαλά στην άμμο και έφευγαν πάλι πίσω, σαν να χόρευαν.
«Τι όμορφα!» είπε η Μαγισούλα.
Το Ξωτικό έτρεξε πρώτο στην άμμο και άρχισε να κάνει μικρά πηδηματάκια.
«Έλα! Η άμμος είναι ζεστή αλλά η θάλασσα θα είναι δροσερή!»
Η Μαγισούλα γέλασε και έβγαλε τα παπουτσάκια της. Πάτησε στην άμμο και ένιωσε τη ζεστασιά στα πόδια της. Μετά πλησίασε προσεκτικά το νερό και άφησε ένα μικρό κύμα να της βρέξει τα δάχτυλα.
«Αχ, τι ωραία δροσιά!» είπε.
Το Ξωτικό βρήκε μερικά κοχύλια και άρχισε να τα μαζεύει.
«Αυτό μοιάζει με μικρό φεγγάρι!» είπε.
«Και αυτό μοιάζει με καπέλο μάγισσας!» απάντησε η Μαγισούλα, σηκώνοντας ένα μικρό σκούρο κοχύλι.
Ύστερα αποφάσισαν να φτιάξουν ένα μεγάλο κάστρο από άμμο. Το Ξωτικό έφτιαχνε τους πύργους, η Μαγισούλα έφτιαχνε μικρά παραθυράκια και η γατούλα έσκαβε γύρω γύρω μια μικρή τάφρο με τα πατουσάκια της.
«Λείπει μόνο κάτι μαγικό», είπε το Ξωτικό.
Η Μαγισούλα σήκωσε το ραβδί της προσεκτικά.
«Μόνο ένα μικρό, ασφαλές ξόρκι», είπε.
Ψιθύρισε απαλά:
«Άμμος χρυσή, λάμψε γλυκά,
κάνε το κάστρο μας όμορφο ξανά!»
Αμέσως, το κάστρο από άμμο άρχισε να λαμπυρίζει λίγο κάτω από τον ήλιο. Δεν έγινε μεγάλο ούτε επικίνδυνο. Απλώς έμοιαζε σαν παραμυθένιο κάστρο δίπλα στη θάλασσα.
«Είναι υπέροχο!» φώναξε το Ξωτικό.
Μετά κάθισαν κάτω από μια μεγάλη ομπρέλα και έφαγαν τα φρούτα που είχε φέρει η Μαγισούλα. Ήπιαν νερό, ξεκουράστηκαν και κοίταξαν τα κύματα. Ένα μικρό αεράκι πέρασε από την παραλία και έκανε το καπέλο της Μαγισούλας να κουνηθεί.
«Σήμερα είναι από τις πιο όμορφες μέρες», είπε η Μαγισούλα.
«Γιατί έχει θάλασσα;» ρώτησε το Ξωτικό.
«Και θάλασσα», απάντησε εκείνη. «Αλλά κυρίως γιατί είμαστε μαζί.»
Το Ξωτικό χαμογέλασε και η μαύρη γατούλα νιαούρισε σαν να συμφωνούσε.
Όταν ο ήλιος άρχισε να ανεβαίνει πιο ψηλά και η ζέστη δυνάμωσε, η Μαγισούλα θυμήθηκε την υπόσχεσή της στη μαμά της.
«Πρέπει να γυρίσουμε πριν κουραστούμε πολύ», είπε.
Το Ξωτικό μάζεψε τα κοχύλια, η Μαγισούλα τίναξε την πετσέτα της και η γατούλα έριξε μια τελευταία ματιά στο κάστρο από άμμο. Τα κύματα το πλησίαζαν σιγά σιγά, αλλά δεν το χάλασαν αμέσως. Ήταν σαν η θάλασσα να το θαύμαζε κι εκείνη.
Οι τρεις φίλοι πήραν τον δρόμο της επιστροφής μέσα από το μονοπάτι του δάσους. Η Μαγισούλα ένιωθε χαρούμενη και ήρεμη. Είχε περάσει μια όμορφη μέρα με τον φίλο της, είχε παίξει, είχε γελάσει και είχε μάθει πως οι πιο απλές βόλτες μπορούν να γίνουν μαγικές όταν τις μοιράζεσαι με αγαπημένους φίλους