Η Μαγισούλα και το Ξόρκι που Έγινε Άνω Κάτω

 

Ένα ηλιόλουστο πρωινό, η μικρή Μαγισούλα αποφάσισε να μάθει ένα καινούριο ξόρκι. Ήθελε να κάνει τα λουλούδια του κήπου της να χορεύουν και να τραγουδούν. Πήρε το μαγικό της ραβδί, φόρεσε το μωβ καπέλο της και άνοιξε προσεκτικά το μεγάλο βιβλίο των ξορκιών.
«Λουλουδάκια μυρωδάτα, χορέψτε όλα με χαρά!» είπε και κούνησε το ραβδί της.
Όμως το ξόρκι δεν πέτυχε όπως το περίμενε. Αντί να χορέψουν τα λουλούδια, άρχισαν να χορεύουν οι γλάστρες! Πηδούσαν πάνω στα τραπέζια, στριφογύριζαν στην αυλή και κυνηγούσαν τη μικρή μαύρη γατούλα.
«Νιάου! Τι συμβαίνει εδώ;» φώναξε τρομαγμένη η γατούλα και κρύφτηκε πίσω από τη μαγική σκούπα.
Η Μαγισούλα προσπάθησε να σταματήσει το ξόρκι, αλλά μπέρδεψε πάλι τα λόγια. Ξαφνικά, η σκούπα άρχισε να πετάει γύρω από το σπίτι, οι κουτάλες τραγουδούσαν μέσα στην κουζίνα και τα μαξιλάρια χοροπηδούσαν σαν μικρά συννεφάκια.
Εκείνη τη στιγμή έφτασε το φίλο της, το χαρούμενο Ξωτικό.
«Μην ανησυχείς!» της είπε. «Κάθε μαθητευόμενη μάγισσα κάνει λάθη. Διάβασε ξανά το ξόρκι αργά και προσεκτικά».
Η Μαγισούλα πήρε μια βαθιά ανάσα. Βρήκε τη σωστή σελίδα, κράτησε σταθερά το ραβδί της και πρόφερε καθαρά τις μαγικές λέξεις.
Μια χρυσή λάμψη γέμισε την αυλή. Οι γλάστρες επέστρεψαν στις θέσεις τους, η σκούπα προσγειώθηκε απαλά και τα μαξιλάρια σταμάτησαν να χοροπηδούν. Ύστερα τα λουλούδια άνοιξαν τα πολύχρωμα πέταλά τους και άρχισαν επιτέλους να χορεύουν όλα μαζί.
«Τα κατάφερα!» φώναξε χαρούμενη η Μαγισούλα.
Το Ξωτικό και η γατούλα χειροκρότησαν, ενώ οι πεταλούδες πετούσαν ρυθμικά γύρω τους. Η Μαγισούλα κατάλαβε ότι η μαγεία χρειάζεται υπομονή, προσοχή και πολλή εξάσκηση. Από εκείνη την ημέρα, δεν απογοητευόταν ποτέ όταν ένα ξόρκι αποτύγχανε. Χαμογελούσε, προσπαθούσε ξανά και θυμόταν πως ακόμη και τα λάθη μπορούν να γίνουν μια υπέροχη περιπέτεια.