Η Μαγισούλα και το Παγωτό που Δεν Έλιωνε

 

Ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, η Μαγισούλα ετοίμασε παγωτά στον κήπο του μικρού πέτρινου σπιτιού της. Η μαμά της έβαλε στο μεγάλο ξύλινο τραπέζι φράουλες, μπανάνες και γλυκό μέλι, ενώ η μαύρη γατούλα παρακολουθούσε περίεργη μέσα από ένα καλάθι. Η Μαγισούλα θέλησε να βοηθήσει και κούνησε το μαγικό της ραβδί. «Παγωτά δροσερά, με γεύση μαγική, μη λιώσετε ποτέ κάτω από τον ήλιο!» είπε. Αμέσως εμφανίστηκαν πολύχρωμα παγωτά, όμως άρχισαν να πετούν σαν μικρά πουλιά! Ένα παγωτό φράουλα κάθισε στη σκεπή, ένα παγωτό μπανάνα κρύφτηκε μέσα στη λεβάντα και ένα παγωτό σοκολάτα έφυγε προς το μαγικό δάσος. Η Μαγισούλα, το ξωτικό και η νεράιδα έτρεξαν να τα μαζέψουν. Η μαύρη γατούλα πήδηξε ψηλά και έπιασε με τα πατουσάκια της το παγωτό που είχε καθίσει στο παράθυρο. Το ξωτικό σκαρφάλωσε στο δέντρο και κατέβασε δύο παγωτά που κρέμονταν από τα κλαδιά, ενώ η νεράιδα πέταξε πάνω από τα λουλούδια και οδήγησε τα υπόλοιπα πίσω στον κήπο. Το τελευταίο παγωτό, όμως, είχε φτάσει κοντά στη θάλασσα. Όταν οι φίλοι το βρήκαν, είδαν γύρω του μερικά μικρά ζωάκια που διψούσαν από τη ζέστη. Η Μαγισούλα χαμογέλασε και μοίρασε το παγωτό σε όλους. Ύστερα κατάλαβε πως το ξόρκι της χρειαζόταν μια μικρή διόρθωση. Σήκωσε ξανά το ραβδί της και είπε: «Παγωτά νόστιμα και δροσερά, μείνετε ήσυχα και δώστε σε όλους χαρά!» Τα παγωτά σταμάτησαν να πετούν και εμφανίστηκαν μέσα σε όμορφα χρωματιστά μπολάκια. Η παρέα κάθισε κάτω από τη σκιά ενός μεγάλου δέντρου και απόλαυσε το πιο γλυκό καλοκαιρινό κέρασμα. Η μαμά της Μαγισούλας τη χάιδεψε τρυφερά στα μαλλιά. «Η μαγεία γίνεται ομορφότερη όταν τη μοιραζόμαστε», της είπε. Καθώς ο ήλιος έδυε, οι φίλοι γελούσαν, η γατούλα έγλειφε λίγο παγωτό από τα μουστάκια της και ολόκληρος ο κήπος μοσχοβολούσε φράουλα, μέλι και καλοκαίρι.